Tilda Swinton is een actrice waarvan ik altijd hoopte dat ze prachtige rollen zouden gaan spelen, dat ze 'door' zouden breken en dat ze de A-list haalt zodat iedereen van haar kan genieten. Ik heb een serieus lijstje met dat soort 'net niet de top gehaald'-actrices. Andere gegadigden zijn Claire Forlani (die mooie uit Meet Joe Black), Andie MacDowell (die ene uit de jaren '80 en begin jaren '90 die met 50 jaar nog steeds verschrikkelijk mooi is) en Angela Bassett (die ene die niet alle kansen krijgt omdat ze zwart is en eigenlijk alweer te oud. Bedankt Hollywood hiervoor, bedankt. Maar ik dwaal af: Swinton is deze week weer terug als de White Witch in The Chronicles of Narnia: Prince Caspian. Waar ken je die rode dos haar en ijzige blik nog meer van?

Swinton kreeg voor het eerst mijn aandacht toen ik haar in een korte periode zowel in The Beach (2000) zag als in Vanilla Sky (2001). Het waren kleine rollen en zeker niet haar sterkste maar ze liet een impact achter. Ze speelt heel koel en behouden en heeft een priemende blik die me fascineert. Met uitzonderingen daar gelaten is en blijft ze wel een actrice voor een bijrol, misschien wel juist vanwege haar bijzonder voorkomen en mooi Engels accent. Toch wil ik meer van haar zien. Ken je dat van die bijrol-mensen die je gewoon vaker moet zien? John Turturro en Philip Seymour Hoffman zijn daar ook zo goed in, alhoewel laatstgenoemde de laatste tijd wel zijn credit krijgt.

Hoe dan ook, door de jaren heen zie ik meer van Swinton. Er is haar korte maar vreemde rol als Valerie in Spike Jonze's Adaptation (2002), haar onvergetelijke optreden in Thumbsucker (2005) en natuurlijk haar terecht oscarwinnende performance in Michael Clayton (2007), weer in een bijrol. Ook in The Chronicles of Narnia neemt ze genoegen met een ondesteunende rol maar niet zomaar eentje. Ze speelt de kwaadaardige White Witch die Narnia in een eeuwige winter houdt. Het 1ste deel uit 2005 weet de kinderen, en stiekem ook volwassenen, goed te entertainen en alles lijkt erop dat deel 2 hetzelfde teweeg brengt en daarbij de kassa flinkt laten rinkelen. Voor mensen die niet zo'n zin hebben in al dat fantasy-gedoe komt er gelukkig nog genoeg Tilda. Zo zie je ze in Burn After Reading (30 okt 2008) van de gebroeders Coen film en in de nieuwe van David 'Fight Club' Fincher, The Curious Case of Benjamin Button (29 jan 2009) over een man die steeds jonger wordt. Beide films zijn toevallig ook met Brad Pitt, niet de minste in Tinseltown. Genoeg mooie dingen dus voor deze actrice die ik van mijn 'net niet de top gehaald' lijstje schrap.